Είδαμε την παράσταση “Ακρότητες” του Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα!

Σε έναν πολύ όμορφο θεατρικό χώρο στα μέρη μας εδώ, στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, ακριβώς στον ηλεκτρικό σταθμό Φαλήρου, στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα, είδα μια από τις πιο συγκλονιστικές παραστάσεις που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια, κατάλαβα μέσα σε 90 λεπτά τι σημαίνει αληθινό θέατρο, ερμηνείες ζωής που κάνουν εμάς τους θεατές να φεύγουμε πιο γεμάτοι και πιο χορτασμένοι από πολύ καλό Θέατρο. Όλα αυτά τα υπέροχα συναισθήματα μου γεννήθηκαν βλέποντας την παράσταση “Ακρότητες” του Γουίλιαμ Μαστροσιμόνε!

Ένα έργο γροθιά στο στομάχι, πιο επίκαιρο από ποτέ. Βασική του θεματολογία ο βιασμός, οι επιπτώσεις και πόσο τελικά η δικαιοσύνη είναι κοντά στην αλήθεια του συμβάντος, τα διλήμματα του θύματος και τελικά δικαιώνεται ο θύτης ή το θύμα στο τέλος; Είναι στατιστικά αποδεδειγμένο ότι μόνο το 4% των βιασμών και το 9% από τις απόπειρες βιασμού καταγγέλλεται επώνυμα και η υπόθεση φτάνει στο δικαστήριο και μόνο το 2% των υποθέσεων που παρουσιάζουν πειστήρια οδηγούν τους δικαστές σε καταδικαστική απόφαση και το βιαστή στη φυλακή. Επιπλέον, κάθε βιαστής που συλλαμβάνεται έχει διαπράξει (κατά μέσο όρο) 29 βιασμούς, ή απόπειρες βιασμού.

Το πολυβραβευμένο έργο “Ακρότητες” γράφτηκε το 1978 και είναι τόσο επίκαιρο, τόσο σημερινό εν έτη 2022. Η υπόθεσή του; Ένας άντρας, μπαίνει σε ένα σπίτι να βιάσει μια γυναίκα. Αυτή, καταφέρνει να αποφύγει το βιασμό και να τον εξουδετερώσει. Τον δένει χειροπόδαρα και τον βασανίζει βάναυσα. Οι ρόλοι αντιστρέφονται; Ίσως. Όλα αλλάζουν και παίρνουν διαφορετική τροπή, μπαίνουν νέα διλήμματα, έρχονται στο φως συγκλονιστικές αποκαλύψεις, όταν στη σκηνή εμφανίζονται οι δυο συγκάτοικοι και φίλες της γυναίκας. Το συναίσθημα ή η λογική θα επικρατήσει τελικά; Ποιος στο τέλος δικαιώνεται; το θύμα ή ο θύτης;

Η σκηνοθεσία του Νίκου Δαφνή είναι εκπληκτική, μέσα από την ωμή βία που παρουσιάζεται μπροστά στα μάτια μας γινόμαστε ένα με τους πρωταγωνιστές. Με το υπέροχο σκηνικό της Ελένης Σουμή, βρισκόμαστε κατευθείαν στο ζεστό σπιτικό της πρωταγωνίστριας και βιώνουμε μαζί της την απόπειρα βιασμού της.

Ο μοναδικός Θοδωρής Αντωνιάδης ως Ραούλ για άλλη μια φορά εντυπωσιάζει με την υπέροχη ερμηνεία του ως βιαστής. Το καλό παιδί που μετατρέπεται σε έναν απάνθρωπο εγκληματία βιαστή έτοιμο να κάνει τα πάντα προκειμένου να ικανοποιήσει τα άγρια ένστικτά του. Κυνικός, χειριστικός, επικίνδυνα πειστικός, θα εκλιπαρήσει τη συμπάθεια, με επιχειρήματα που φαίνονται λογικά, αφού ο ίδιος είναι οικογενειάρχης, σεξουαλικά χορτάτος και (προφανώς) δεν είχε λόγο να βιάσει. Θα ισχυριστεί ότι η γυναίκα φταίει, που τον προκάλεσε με την προκλητική της εμφάνιση και την οικειότητα που του έδειξε. Εξάλλου, ο βιασμός δεν έχει ολοκληρωθεί και η απόπειρα δεν αποδεικνύεται. Αντίθετα, ο ίδιος είναι άγρια χτυπημένος και σχεδόν τυφλός…Μια ερμηνεία οσκαρική που θα με ακολουθεί για πολλά πολλά χρόνια.

Το θύμα Ελεονώρα Αντωνιάδου ως Μάρτζορυ μας εντυπωσιάζει με την φυσική της ερμηνεία στην αντιμετώπιση του συμβάντος της απόπειρας βιασμού. Θεωρώ ότι ειδικά οι γυναίκες θεατές θα ένιωθαν ένα μαζί της. Το παρατήρησα και στο κοινό πόσο συγκλονισμένοι είμασταν όλοι μας και κυρίως το γυναικείο κοινό. Η Ελεονώρα στέκεται μοναδικά δίπλα στον Θοδωρή, έχουν κάνει υπέροχη δουλειά οι 2 τους και η χημεία τους είναι μοναδική.

Δίπλα τους με εξαιρετικές ερμηνείες, η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου που είναι το πνεύμα της λογικής, οι σκέψεις της εκφράζουν πολλούς από εμάς στην πρώτη ανάγνωση ενός τέτοιου συμβάντος. Προσπαθεί να συνετίσει την ηρωίδα, και προτείνει να καλέσουν την αστυνομία, αφού «υπάρχουν νόμοι που πρέπει να τηρούνται». Η άλλη συγκάτοικος, η Σοφία Αγγελικοπούλου, μας παρασύρει συναισθηματικά με τις μοναδικές εκφράσεις στο πρόσωπό της, ενώ αποκαλύπτει ότι είχε βιαστεί στα 15 της και προτείνει να τον αφήσουν να φύγει και να ξεχάσουν όλοι το γεγονός που συνέβη, αφού ούτε την βίασε, ούτε την έχει χτυπήσει.

Το έργο παρουσιάζεται στον «Πίσω χώρο» του Θεάτρου έναν μικρό, ζεστό, ατμοσφαιρικό χώρο, όπου ο θεατής γίνεται ένα με τη σκηνή και τους πρωταγωνιστές της παράστασης, γεγονός που κατ’ εμέ συμβάλλει σημαντικά στο να γίνονται όλα πιο ρεαλιστικά και να βιώνουμε όλοι μαζί, ήρωες και θεατές, κάθε τι που γίνεται επί σκηνής.

Μια εκπληκτική θεατρική δουλειά που δεν πρέπει κανείς να χάσει. Θα φύγει γεμάτος και θα λύσει πολλά από τα ερωτηματικά, τους προβληματισμούς, τα διλήμματα που ενδέχεται να έχει σε ένα τέτοιο γεγονός.

Σπεύστε άμεσα να την δείτε και να κάνετε τις κρατήσεις σας γιατί η παράσταση ξεκίνησε από το Σάββατο 19 Νοεμβρίου και γίνεται ήδη ένας μεγάλος χαμός, το κοινό έχει ήδη δείξει το ενδιαφέρον και την μεγάλη του αγάπη για την παράσταση και επειδή την είδα καταλαβαίνω και τους λόγους. Στο Θέατρο Κάτω από τη Γέφυρα λοιπόν, κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 18:30!

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση εδώ:

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s