Συνομιλία με τον Θοδωρή Προκοπίου!

Το Art Magazino, ο Γιώργος Λιναρίτης και ο Παναγιώτης Πετρόπουλος βρέθηκαν στην πρόβα του θεατρικού έργου «Θεόφιλος» που ξεκινάει το ταξίδι του από αυτήν την Κυριακή 20 Οκτωβρίου στις 19:30 στο θέατρο Από Κοινού και συνομίλησαν με τον πρωταγωνιστή Θοδωρή Προκοπίου.

Ο Θοδωρής Προκοπίου ενσαρκώνει τον μεγάλο λαϊκό μας ζωγράφο ψυχή τε και σώματι. Γίνεται ένα με το Θεόφιλο στον σπαρακτικό μονόλογο του Θανάση Σκρουμπέλου. Ο Θεόφιλος μέσα από την διήγηση της ζωής του, τα βιώματά του και την αλήθεια που κουβαλάει μεταλαμπαδεύει στους νεοέλληνες τους ηθικούς κανόνες του απλού και απλοϊκού ανθρώπου και μας δείχνει την μαγεία της ζωής που δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την απλότητα της. Ο πρωταγωνιστής ξετυλίγει με μεγάλη δεινότητα το τεράστιο υποκριτικό του ταλέντο, αγγίζει και συγκινεί στο έπακρο τον θεατή και μέσα από τον λόγο του καταλαβαίνουμε πόσα πολλά έχει να πει ο Θεόφιλος. Λιτή και περιεκτική η σκηνοθετική προσέγγιση του Νίκου Βερλέκη όπως ακριβώς και η ζωή του ζωγράφου. Υπέροχα τα σκηνικά και το κουστούμι της Ανθής Σοφοκλέους όπως και η μουσική επιμέλεια του Δημήτρη Κοντογιάννη. Είναι μία καθόλα άρτια παράσταση που εμείς στο Art Magazino συστήνουμε και προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Καλησπέρα κύριε Προκοπίου, θα θέλαμε να μας μιλήσετε για την παράσταση «Θεόφιλος» που πρωταγωνιστείτε.

Για πρώτη φορά ένα θεατρικό έργο ασχολείται με τον Θεόφιλο, με αυτόν τον λαϊκό ήρωα που η καταγωγή του είναι από την Μυτιλήνη. Τυγχάνει να είμαι και εγώ από αυτόν τον τόπο. Ο Θανάσης Σκρουμπέλος καταπιάνεται με ένα δύσκολο έργο από μέσα όμως, όχι επιφανειακά. Ο Θεόφιλος το 2019 λέει κάποια πράγματα στους Έλληνες. Είναι η δεύτερη φορά που γίνεται μία καταγραφή για τον Θεόφιλο μετά από το ντοκιμαντέρ που είχε κάνει ο Γιώργος Καρυπίδης και την ταινία που έκανε ο Λάκης Παπαστάθης. Οφείλουμε να τα αναφέρουμε και να σταθούμε με προσοχή και δέος απέναντί τους. Τώρα λοιπόν, ένας μονόλογος που δεν ξεπερνάει τα 55 λεπτά έρχεται να δικαιώσει – αν τα καταφέρω – την ψυχή αυτού του ανθρώπου. Ο Θεόφιλος, που γεννήθηκε στην Μυτιλήνη, στα δεξάεξι του χρόνια περνάει απέναντι στην Σμύρνη, γίνεται καβάσης, εν είδει θυρωρού δηλαδή, στο ελληνικό Προξενείο, δίπλα στην Αγία Φωτεινή, όπου είδε τις πρώτες εικόνες. Φεύγει από την Σμύρνη για την Μυτιλήνη και μετά στον Βόλο, στο Πήλιο όπου και θα δράσει. Θα επιστρέψει αργότερα στην Σμύρνη για να βρει έναν παλιό του έρωτα. Όμως πριν προλάβει να πει στην κοπέλα ότι την αγαπάει, εκείνη του συστήνει τον άντρα της. Αυτό είναι ένα άγνωστο γεγονός, δεν το ξέρει ο κόσμος. Μετά από αυτό, τους φτιάχνει έναν πίνακα και φεύγει. Αυτά σας τα λέω για να πάρετε μία γεύση από το έργο. Δεν θέλω να σας πω περισσότερα.

Πόσο δύσκολο είναι να ενσαρκώνετε ένα υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα έναν συντοπίτη σας;

Είναι πάρα πολύ δύσκολο, πολύ προκλητικό και ταυτόχρονα το αντιμετωπίζω με δέος. Επιπλέον πρέπει να πω πως αυτός ο άνθρωπος είχε δεχτεί πολύ μπούλινγκ εκείνη την εποχή, γιατί είχε γεννηθεί με ένα «κουσούρι», ήταν ζερβοχέρης. Τότε θεωρούνταν πολύ άσχημο, στον Καιάδα! Όμως αυτός ο άνθρωπος θέλησε να ακολουθήσει το όνειρό του με όλες τις συνέπειες. Δηλαδή, χωρίς φαγητό, με φτώχεια, με εξαθλίωση. Όμως το ακολούθησε! Έζησε 64 χρόνια και σε όλη του τη ζωή δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να ζωγραφίζει.

Τι μήνυμα πιστεύετε ότι στέλνει ο Θεόφιλος στις μέρες μας;

Να ακολουθήσει ο καθένας μας το όνειρό του, με όποια προβλήματα και να έχει! Και σήμερα στις δύσκολες εποχές που ζούμε ο καθένας μας έχει κάτι μέσα του. Δεν έρχονται πάντα ευνοϊκά τα πράγματα. Αν έχεις κάτι να πεις, να ακολουθήσεις, να το κάνεις. Στον Θεόφιλο βέβαια του βγήκε λίγο μπούμερανγκ γιατί ήταν ο πρωτότοκος γιος και εκείνη την εποχή είχε ευθύνες! Αυτό του το χρέωσαν τα αδέλφια του. Ότι έφυγε για να βρει το δρόμο του. Ακολούθησε το όνειρό του και όχι μόνο, έγινε και το μέσο επίσης για να επιβιώσει. Και αυτό είχε κόστος.

Στα έργα του ο Θεόφιλος προβάλει την λαϊκή παράδοση. Πόσο σημαντικό είναι αυτό στην σύγχρονη εποχή που βλέπουμε ότι υπάρχει μία γενική απαξίωση;

Οι βάσεις μας είναι η παράδοση και πρέπει να στεκόμαστε με δέος απέναντι σε αυτή. Πρέπει να πατήσουμε πάνω στην παράδοση για να δούμε και να εξελίξουμε το νέο. Πρέπει να προχωράμε χωρίς να της γυρίζουμε την πλάτη.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που θέλετε να κάνετε στο μέλλον.

Πάντα υπάρχουν ρόλοι που θέλουμε να κάνουμε. Όμως θα πρέπει να ανοίγουμε το βήμα μας μέχρι εκεί που μπορούμε να πάμε. Ο Θεόφιλος όμως ήρθε εντελώς ξαφνικά. Θέλω να σας πω και μια ιστορία που μου είχε διηγηθεί ο πατέρας μου που έτυχε να τον συναντήσει. Ο πατέρας μου ήταν αρτοποιός σε ένα πολύ μικρό χωριουδάκι της Μυτιλήνης. Ένα πρωί μου είχε πει ήρθε ένας άνθρωπος που δεν τον έλεγες, ούτε παλαβό, ούτε χαζό, αχμάκης όπως λέμε στην Μυτιλήνη και γυρίζει και του λέει: «Να σου ζωγραφίσω αυτόν τον τοίχο;» και ο πατέρας μου του απαντάει «Τι να σου δώσω;», «Ένα πιάτο φαΐ» του αποκρίθηκε.


Για περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση κάνετε ένα κλικ εδώ:

https://artmagazinoweb.wordpress.com/2019/10/18/theofilos-apo-koinou-theatro/


Επιμέλεια Παναγιώτης Πετρόπουλος, Γιώργος Λιναρίτης

© Art Magazino / 2019

2 σκέψεις σχετικά με το “Συνομιλία με τον Θοδωρή Προκοπίου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s